Nu ik  voor Urbnieuws bezig ben met een verhaal over sociale cohesie dringt het steeds meer tot mij door. In alle, maar dan ook écht alle gevallen kan je beter een goede buur hebben dan een vriend verderop in de woonwijk.

Niet alleen is het handig om goed door één deur te kunnen met je buren om dat éne eitje te lenen als die van jou net op zijn. Of om een beetje suiker te lenen als je geen zin hebt om door de regen naar de supermarkt te gaan. Ook voor je nachtrust is het ontzettend belangrijk om een goede relatie te onderhouden met de meneer of mevrouw in het huis naast jou.

Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het gesteld is met de sociale cohesie van de woonwijk waar ik woon in Zwolle. Volgens mij woon ik niet eens écht in een woonwijk. Ik woon in één van de drie studentenflats die naast het centrum zijn geplaatst. Dit zijn flats met een paar honderd studentenappartementen waar je als student onder het motto ‘vrijheid is blijheid’ niet constant met huisgenoten en hun viezigheid wordt geconfronteerd. Je zou denken dat het er heerlijk relaxed genieten is van lange ochtenden uitslapen, zelf beslissen wat je eet en douchen wanneer jij wil, zonder te moeten wachten in een lange rij. Vergis je niet! Want ondanks dat  muren mijn domein afsluiten, kan geluid overal door heen. En als ik overal zeg, dan bedoel ik ook echt overal! Mijn allerliefste buurman vindt het namelijk vaak nodig om met zijn twee meter hoge geluidsboxen om twee uur ‘s nachts, onder het genot van een drankje, naar bijzonder slechte Nederlandse rapmuziek te luisteren. Ja je leest het goed. Om 2 uur (!?!#%$#$) ‘s nachts word ik uit mijn bed getrild omdat hij voornamelijk dan leeft en hij liever de trillingen van de muziek voelt dan dat hij er echt naar luistert.

Ik heb er alles aan gedaan om mijn allerliefste buurman duidelijk te maken dat ik hier op zijn zachts gezegd ‘last’ van heb. Hij weet ook ontzettend goed hoezeer mijn meubels trillen als hij zijn geluidsboxen midden in de nacht aanzet. Het maken van duidelijke afspraken hielp niet. Het uitnodigen voor een gezellige barbecue heeft ook niet gezorgd voor zijn begrip. Het enige wat nu nog helpt is het keihard op de muur bonken als het weer eens zo ver is.
Totdat een van mijn vriendinnen midden in de nacht bij hem aanbelde om, lichtelijk aangeschoten, te vragen of ‘wij vannacht ook nog eens mogen slapen’. Hiervan was hij zo onder de indruk (van mijn vriendin, hij valt waarschijnlijk op blond), dat ik hierna de hele week zonder overlast nachtenlang door heb kunnen slapen.

Goed, sociale cohesie gaat misschien een stapje verder dan netjes met je buren omgaan. Het gaat er ook om dat je de overbuurman gedag zegt, dat je ook tijdens de jaarlijkse straatbarbecue weer alle bewoners netjes langsgaat om een handje te geven en te vertellen dat de saté inderdaad heerlijk is! Het gaat om mensen uit je buurt helpen, en je verbonden voelen met je wijk. Maar geloof mij, als iedereen eerst zou beginnen met het opbouwen van een goede relatie met je buurman of buurvrouw, dan komt die sociale cohesie in de woonwijk vanzelf goed. Want als iedereen een goede nachtrust heeft en gezellig op visite kan bij zijn buurvrouw of buurman, dan hebben wij als buurtgenoten ook veel meer voor elkaar en voor de woonwijk over.

Beter een goede buur dan een vriend verderop in de woonwijk. Tenzij die vriendin verderop in de wijk blond is en je buurman daarvoor een zwak heeft, dan is het handig om die vriendin verderop in de wijk af en toe bij jou thuis uit te nodigen om het goede burencontact te onderhouden.

 

Beeld: Pixabay 

Advertisements