Ik ben geboren op 12 juni 1996, in Doetinchem. Dat maakt mij een geboren Achterhoeker. Ook ben ik getogen in the Back Corner, in het pittoreske dorpje Hengelo. De liefde voor de streek werd er met de paplepel ingegoten. De mooie natuur leerde ik bijvoorbeeld kennen toen ik drie jaar oud was en voor het eerst zonder zijwieltjes leerde fietsen. Op een landweggetje net buiten het dorp werd ik op mijn fietsje gezet en moest ik het doen zonder hulp van mijn twee ronde supporters. Ik vond die fiets net iets minder interessant dan de mooie bloemen die in de berm groeiden. Ik had nog geen meter gefietst, legde mijn fietsje neer en rende naar een rode klaproos, plukte het en gaf het aan mijn moeder.

Dat was zo’n zeventien jaar geleden. Nu weet ik mijn omgeving pas echt te waarderen. Het maakt niet uit hoe laat ik ’s ochtends naar de bushalte ga om naar de grote stad Zwolle te gaan, ik groet minimaal twee dorpsgenoten in de kilometer die ik moet fietsen. Wanneer ik dan bij de bushalte aankom, sta ik stiekem te glunderen. Ik geniet intens van de manier van hoe we hier in Hengelo, en in de rest van de Achterhoek, met elkaar omgaan. Ook kom je bijvoorbeeld de supermarkt niet door zonder een gesprek van minimaal vijf minuten met twee verschillende mensen te hebben gehad. Tevens kennen alle caissières jou en jij kent de caissières. Je gaat de winkel niet uit zonder aan een van hen te vertellen hoe het met jouw net nieuw gekochte auto is. Want ja, zij wisten als een van de eerste dat je een nieuwe bolide hebt.

In de toekomst wordt verwacht dat steeds meer jongeren vertrekken uit de streek waar ik zoveel veel van houd. De prognose is, dat de Achterhoek 8,2% van haar bevolking zal verliezen tot 2040. Van de 300.000 mensen die in 2010 in deze streek woonden, blijven er nog ruim 274.000 over. Het lijkt om een kleine groep te gaan die vertrekt, maar het vertrekkende aantal is 6 keer het aantal inwoners van Hengelo, dat 4.595 inwoners telt. De groep die hierin vooroploopt zijn de jongeren. Hogescholen en universiteiten zijn gevestigd in het westen. Banen liggen voor het grijpen in het westen. De toekomst van de jongeren ligt in het westen. Mijn toekomst ligt in het westen. Maar, daar wil ik nu nog niks van weten. Tot die tijd zal ik nog vrolijk worden van het groeten van mijn dorpsgenoten als ik naar de bushalte fiets en het praten met de caissière in de supermarkt, die altijd alles weet.

 

 

 

Advertisements