Op het wereldwijde web staat genoeg informatie over hoe je het zou moeten doen, over waar je rekening mee moet houden, dus dit is niet zo’n tekst.

Op een zeker moment in het leven hebben de meeste mensen het wel meegemaakt: uit het ouderlijk huis gaan. Een nieuw leven moet worden opgebouwd. Studenten gaan op kamers, afgestudeerden gaan in een appartementje wonen, jongvolwassenen gaan samenwonen en we hopen allemaal dat dat een beetje goed gaat.

In mijn ervaring lijkt het vorige week dat ik zelf het ouderlijk huis in Enschede verliet:10485013_687663641306710_6726696121999557847_n ik was net achttien, ik moest en zou weg uit Enschede en in Zwolle gaan wonen. De zoektocht naar een kamer was gestart.

Al gauw stuitte ik op een kamer aan de Deventerstraatweg in Zwolle, een kamer van 15 vierkante meter voor een schappelijk prijsje van 320 euro per maand. Ik zou de keuken, het toilet, het balkon en de badkamer delen met vier andere meiden. Ik tekende het contract bij de makelaar en per 1 juli zou de kamer van mij zijn. Mijn eerste eigen plekje.

10488203_693941434012264_4682942833098711935_nDe eerste week dat ik mezelf officieel inwoner van Zwolle mocht noemen, moest de kamer geschilderd worden en zouden de spullen van Enschede naar Zwolle verhuisd worden. Papa hielp me overal mee en het ging allemaal lekker geleidelijk. Kostte natuurlijk ook wel wat, dat verhuizen, maar daar had ik een supermarktbaantje voor gehad.

Maar toen het grote financiële gedeelte: hoe veel studiefinanciering krijg ik? Hoe veel moet ik bijlenen? Kan ik van mijn bijbaantje bij de supermarkt mijn boodschappen betalen? Ik besloot volledig te gaan lenen: 600 euro per maand zou er extra op mijn bankrekening bijgeschreven worden, want ja, ik moest toch ook leven.

Als ik er nu over nadenk dat die lening van 600 euro in de huidige tijd een lening had kunnen zijn van 877 euro, dan krab ik mezelf toch wel even achter de oren. Mijn studieschuld staat nu, gok ik, op ongeveer 15.000. Dat heb ik opgebouwd in 3 jaar tijd. Als ik die heerlijke studiefinanciering niet had gehad, had je daar bijna 10.000 euro schuld bij op mogen tellen, omdat ik dan die overige 277 euro studiefinanciering ook had moeten lenen.

Als ik drie jaar geleden uit had gerekend dat ik nu 25.000 euro schuld had gehad, in plaats van “maar” 15.000, dan had ik waarschijnlijk hele andere keuzes gemaakt: misschien was ik niet op kamers gegaan, misschien was ik wel in Kampen gaan wonen, in plaats van in Zwolle omdat de huur daar misschien lager is, misschien had ik een kleinere kamer gekozen, nòg kleiner dan mijn toenmalige 15 vierkante meter. Er had zo veel kunnen gebeuren, maar ik ben blij dat ik deze keuze heb kunnen maken. Ik was en ik ben zo blij met mijn kamertje.

Advertisements